Redactiewissel
Het tijdschrift ZenLeven bestaat inmiddels alweer bijna tien jaar – het eerste nummer publiceerden we in het voorjaar van 2016. Met het verschijnen van dit nummer nemen twee van de vijf redacteuren afscheid. Beiden zijn al een hele tijd aan het tijdschrift verbonden. Sandra Weijman was vanaf het begin betrokken en deed vooral veel nuttig werk op de achtergrond – informatie verzamelen, vergaderingen notuleren en helpen met de opmaak. Threes Voskuilen kwam begin 2018 bij de redactie en maakte vele mooie interviews. Zij worden vervangen door twee nieuwe redacteuren: Kido van der Meulen en Monique Leferink op Reinink. Kort daarvoor heeft ook Maarten Tap zich bij de redactie gevoegd, als beeldredacteur en opmaker.
Aan alle vier is gevraagd om een kort stukje te schrijven over hun betrokkenheid.
Sandra Weijman
Met veel plezier kijk ik terug op mijn tijd als vrijwilliger in de redactie van ZenLeven. Het gaf me altijd weer veel voldoening om samen ieder half jaar te vergaderen en vervolgens een mooi tijdschrift samen te stellen, met artikelen over de zenbeoefening, interviews met mensen uit de sangha, mooie gedichten en andere rubrieken. De cartoons van Ardan en de stukjes over de landschapstuin met de leuke sprekende foto’s die daarbij horen, vond ik leuke onderdelen van het tijdschrift; ze brengen zen en de Noorder Poort op een laagdrempelige manier dichtbij, compleet met de rust en de natuur die daar zijn.
De laatste bijdrage van Sandra is het interview met Frank Smit in dit nummer over zijn verblijf in Sogenji
Threes Voskuilen
Toen ik acht jaar geleden gevraagd werd om in de reactie van ZenLeven te komen heb ik daar graag ja op gezegd. Het beoefenen van zazen en centrum de Noorder Poort zijn heel fundamenteel in mijn leven, net zoals lezen en schrijven. Het vertrouwen dat ontstond met de vele mensen die ik voor ZenLeven mocht interviewen, heeft me altijd diep geraakt. Het tijdschrift weerspiegelt in vele facetten de sfeer en het existentiële belang van de Noorder Poort. Het was een eer om hieraan mee te mogen werken. Het redactiewerk zal ik missen, maar het is voor mij nu tijd om dit werk over te dragen aan een volgende generatie.
Vrijwel alle bijdragen van Threes zijn te vinden op de pagina interviews.
Kido van der Meulen
Ik woon en werk sinds 2018 als unsui op de Noorder Poort. Vóór mijn leven als unsui was ik onder meer dwarsfluitdocent, rolspeler in het Scheepvaartmuseum, medewerker in de thuiszorg, beeldend kunstenaar, postbode en docent NT2. Als fluitdocent las ik in een vaktijdschrift een artikel over ‘zen en de kunst van het musiceren’, waarna ik aan zen ging doen. Nadat ik in 2017 bij een Dai-sesshin Jiun roshi ontmoette was ik daar zo van onder de indruk dat ik een half jaar later besloot om op de Noorder Poort te gaan wonen.
Toen Suigen roshi me vroeg om bij de redactie van Zenleven te komen heb ik meteen ´ja´ gezegd. Waarop ik ja gezegd heb, zal blijken. Ik lees momenteel ´Zen in English literature´ van R.H. Blyth. Het lijkt me leuk om in die trant een stukje over Nederlandstalige auteurs te schrijven, bijvoorbeeld Paul van Ostayen, Martinus Nijhoff of Marten Toonder.
Meer informatie over Kido vind je in dit interview.
Monique Leferink op Reinink
Na een intensief arbeidzaam leven als psychotherapeut, supervisor en docent, biedt de pensioengerechtigde leeftijd nu ruimte me te verdiepen in en bij te dragen aan dat wat ook altijd al mijn hart/geest beroerde: het Zenboeddhisme en de poëzie. Nadat ik in Utrecht een tijdlang wekelijkse meditatiebijeenkomsten bij Jiun roshi ( toen nog Udaka) had gevolgd, zette ik in 2000 mijn eerste stappen op de Noorder Poort. De weg liep ietwat kronkelig, twijfel kwam en ging, ik trainde enige tijd bij Irène Kaigetsu Roshi en Joan Halifax Roshi, om later toch terug te keren naar mijn ‘thuis’, de Noorder Poort, waar Jiun roshi me gelukkig weer met open armen ontving.
Ik nam drie jaar deel aan het Zenleven thuistraject, wat ik erg inspirerend vond en wat me hielp het Zenboeddhistisch gedachtegoed verder te integreren in mijn dagelijks leven.
De vraag van Suigen roshi of ik deel wilde uitmaken van de redactie van ZenLeven verraste me én raakte een snaar: hoe mooi zou het zijn me in verschillende onderwerpen te kunnen verdiepen en anderen deelgenoot te kunnen maken van mijn ervaringen.
Mijn belangstelling gaat daarbij vooral uit naar door het Boeddhisme geïnspireerde poëzie, literatuur en kunst. Maar ook naar wat er zoal leeft in onze sangha en het overkoepelende zeninstituut. Wat weten we eigenlijk van onze Duitse- Spaanse en Amerikaanse Dharmabroers en -zussen? Welke artikelen, boeken, films, programma’s kunnen inspireren en onze beoefening ondersteunen? Zouden we misschien een keer een themanummer kunnen samenstellen, bijvoorbeeld over dankbaarheid? Ideeën borrelen voortdurend spontaan op, ik heb er veel zin in om samen met de overige redactieleden ons prachtige tijdschrift verder vorm te geven.
Gate, gate, paragate, parasam gate, boddhi svaha!
Monique heeft al een paar keer bijdragen geleverd aan het tijdschrift, zie bijvoorbeeld haar artikel over Otaki Rengetsu.
Maarten Tap
In de sangha bij Meindert van den Heuvel – Zen in de Roos – rond 2009 in Amsterdam, werd ik gegrepen door het zenboeddhisme. Daarvoor was ik wel spiritueel geïnteresseerd, maar zijdelings.
Tot 2014 werd ik opgeslokt door een carrière in de muziekindustrie, maar toen ging het roer radicaal om. Ik zocht het avontuur op een antroposofische boerderij in Schoorl, Noord-Holland. Daar bleef ik vijf jaar werken tussen de koeien, de schapen en de groentetuin.
Onderwijl raakte ik meer vertrouwd met de zenbeoefening en de Dharma. Dagelijks zelf zitten. Wekelijks ons meditatie-clubje en één of twee keer per jaar een sesshin bij Meindert in Amsterdam of Doetinchem. Bij een van deze sesshins nodigde Stef Hosan mij uit om de Noorder Poort ook eens te bezoeken.
In de lente van 2022 deed ik mee met mijn eerste werkweek. Het werd een bijzondere ontmoeting. Vanaf dag één voelde ik me welkom en thuis. “Natuurlijk, thuiskomen doe je bij jezelf”, wist ik. “Maar als dat niet lukt op déze plek, waar dan wel?”
Ik ben steeds vaker blijven komen, deed vaker een werkweek, een go-sesshin of een dai-sesshin en uiteindelijk woonde ik voor een periode van tien maanden als bewoner op de Noorder Poort. Ik voelde mij gedragen door de sangha en ik heb heel lieve mensen leren kennen.
Maar ik weet nu ook: “Waar je gaat, daar ben je”. Nu woon ik weer in Amsterdam-West, in mijn oude straatje. Gelukkig reis ik bijna wekelijks op en neer naar Wapserveen om daar mee te leven en te doen, en om op verzoek te koken voor de mooie mensen van de Noorder Poort.
Overige redactieleden
Suigen roshi is al vanaf het eerste nummer hoofdredacteur en schrijft ook regelmatig in het tijdschrift; lees bijvoorbeeld nog eens het interview met haar uit 2022.
Auke Leistra is eindredacteur, ook al vanaf het begin. Een jaar geleden besteedden we aandacht aan zijn dichtbundel Ander woord voor moeder.
Ook leuk om te vermelden, al heeft dat niet direct met zen te maken: Auke vertaalde de roman die 10 november jl de prestigieuze Booker Prize won (David Szalay, Flesh / Het vlees).
Tot slot gebruiken we nog steeds de basis-layout die Frans Willemsen voor ons ontwierp.